BAKARSIN UMDUĞUNDAN İYİ GEÇER YAZ...

Sesini sertleştirmişim yokluğunda, duyunca şaşırdım, tanıyamadım.

Sonunda döndün amanlı hastalığın pençesinden. Sonunda çıktın iletişimsiz komadan. Ve döndün. Henüz görmesem de ne kadar sağlıklı olduğunu bedeninin, sesinin uysallığı yer etti kulağımda. Duydum ki fazla kapılmışım senle ilgili kavgacı söylemlere. Sesin pamuk gibiymiş, pamuk gibi bir soyadının sahibinin adaşı. Duymak güzelmiş özürlerini.

Beklentinin azlığı üzse de hayallerimi, belki de temkinindendir. Ne de olsa beni ilk günden dul bıraktın.

Döndün. Ama şimdi döndün. Bekleme odalarında resmedilmiş kaderimin farkında, okurken ilgili-ilgisiz dergileri, kapı açıldı. Şimdilik sesin geldi. İki güne yüzün gelir. Geldiğine değer mi ama, orasını Allah bilir.

“Benim hala umudum var
Böyle diyor sufi Mazhar
Ben Mazhar’dan yanayım
Kaynaşırız azar azar”

Sezen Aksu’nun dediği gibi.
Bakarsın umduğundan iyi geçer yaz...