31. YAŞIMI NE YAPTIM? (Üçüncü ve Son Bölüm)

-->

Acil nöbeti tutmamaya yeminim olmasına rağmen yoğun ısrar ve maddi sıkıntı nedeniyle Üsküdar’da nöbete gittim. Elbette aşırı gergin davranıp kavga ettim ve işi bozdum. Rafinera ile tanıştım ve bir daha bırakmadım. LOTR Extended Cut. On yıl yetecek kadar çorap ve iç çamaşırı aldım. Arka arkaya başarısız tanışmalar ve cinsellik yaşadım, kendimden soğudum. En iyi kadın dostumla son olduğunu bilmediğim güzel günler yaşadım.

Para hesabı yapmayı bıraktım. Kişisel bakımlar, pahalı yemekler, metroda kusacak kadar sarhoş olmalar, aynı gün üç kişiyle tanışmalar falan derken İstanbul’un hızına ayak uydurduğum bir dönem oldu yine, sonra yoruldum. HDP’ye oy verdim. Ümitlendim. Ümitlerim boşa çıktı. Yalnızlık hissi canımı acıtmaya başladı. Hatalı buluşmalar yaşadım. Sense8 yılın en iyi dizisi oldu benim için. Daha fazla hata yaptım, daha da kötü performanslar sergiledim, daha fazla partiledim. Voleybolcuların salak olduğuna inanmazdım, ikna oldum. Üçüncü kalp sızımı, iffetli davrandığım için kaybettim.

Yeni bir dinle ilgilenmeye başladım. Yürüyüş yapmak istediğim için gaz yedim, polis şiddetine tanık oldum. Yatakta “sevgilimi aldatmak için gelmiştim ama yapamayacağım” diyen gördüm. Gece yarısı tek başıma üç orta boy pizza yiyecek kadar iştah kontrolümü kaybettim. Grey’s Anatomy’nin iki yıldır biriktirdiğim bölümlerini izledim. Temmuz başında yine istilaya uğradım ve hayat üç hafta durdu. Tekirdağ, Gelibolu, Eceabat, Çanakkale, Geyikli, Bozcaada, Lapseki denen yerleri gördüm. Hande Yener’i canlı dinledim. Goran Bregovic’i canlı dinledim. İlkini beğendim, ikinciyi hayır. Kalori hesabı yapmaya başladım. Dördüncü “işte bu” dediğimi fazla elit ve çok yönlü olduğum için kaçırdım, filmlerdeki “ekmek almaya çıkıp dönmedi” klişesi başıma geldi.

31. yaşımı harcadım.