SİYAH-SİYAH

Yine birini gördüm. Hoşlandım. Yaklaşmanın yolunu buldum. Kendimi tanıttım. İlgisini çektim. Mesafeli durdum. Çevresindeki herkese kötü, ona iyi davrandım. Onu çevresinden üstün tuttum. Sonra kelimelere döktüm. Özelsin dedim. Güzelsin dedim. Gururunu okşadım. Gülümsedim. İlgilendim. Dile benden ne dilersen dedim. Çok az insan ilgimi çeker, sen onlardan birisin yaptım. İnandırdım. Bir hediye verdim. Hoşuna gittim. Beni hayal kırıklığına uğratmasını sağladım. Surat astım. Sitem ettim. Kendini kötü hissettirdim. Üzdüm. Kalbimi kazanmaya çalıştırdım. Ağzıma geleni söyledim. Kırdın beni, üzdün beni, seni böyle bilmezdim, nedir bu benim güvendiğim insanlardan çektiğim dedim. Affetmem için her şeyi yapacak duruma getirdim. Ama ne istediğimi söyleyemedim. Sen çok güzelsin, bugün benimle gelir misin, bir ömür beni çeker misin diyemedim. Diyemezdim. Dedirtmediniz. Bütün sevdiklerim. Ömür boyu mutsuz kalacak olmamın sebebi sizsiniz. Olan iki ayıma daha oldu. Olan, tutkumdan habersiz oyunuma alet olan o siyaha oldu. Kalbimden açamadığım o muhteşem tutkuya oldu. Sahi ben ne zaman mutlu olacağım?