FINAL DESTINATION 5 (2011) by STEVEN QUALE –


2000 yılında James Wong’un çektiği “Final Destination/Son Durak” gerilim filmlerine yeni bir katil kazandırmış, ölümü; gençleri tek tek avlayan bir korku figürü olarak sunmuştu. Dünya çapında hit olan, 90 milyon dolar kar getiren filmin devamı üç yıl sonra gelmiş, ilkinin altında kalsa da kendinden nefret ettirmemişti. James Wong 2006’da “Final Destination 3/Son Durak 3” ile başlattığı seriye dönmüş ve yapımcılarına bu kez 92 milyon dolar kazandırmıştı. Üç boyutlu çekilen dördüncü filmle kalite dibe vurdu. 3D biletlerin daha pahalı olması sayesinde 146 milyon dolar kar eden “The Final Destination/Son Durak 4”ten daha kötüsü olamaz diye düşünürken beşinci bölüm geldi. Bu film sinema sanatının bazı hususlarında zirveye oynuyor.

“Final Destination 5/Son Durak 5”;

- Berbat yazılmış yüzeysel karakterlerin
- Alay konusu diyalogların
- Kötü oyunculuğun
- Kurulamamış mizansenlerin
- Mide bulandırıcı esprilerin
- Anlamsız bakışmaların
- Dökülen kurgunun
- Klişe çatışmaların (you should take the job, go Paris)
- Mantık dışı ölümlerin (iki metreden düşüp ikiye yarılan jimnastikçi kız)
- Amacından sapışların (masaj sahnesi)
- Gereksiz 3D efektlerin (seyirciye bardak fırlatma)
- Abartının (Olivia'nın camdan düşmesi)
- İğrençliğin (parçalanmış vücut parçaları)
- İşlevsiz rollerin (Ajan Jim Block)
- Starlara fiziksel olarak benzeyen yeteneksizlerin
- Eksen kaymasının (teen-slasher öykünmesi)
- Ucuz numaraların (ilk filme bağlanma telaşı)
- İtici tiplerin
- Gülünç seslerin
- Rahatsız edici mizahın

…zirvesi olmaya aday.

Uzak durun!


Dördüncü filmin eleştirisi için tıklayın.