Gözümü
açtığımda sallanıyorduk. Önceki gece yaşlar içinde kapattığım kapakları
korkuyla açtım. Arkadan pek de alışık olmadığım çocuk gülüşmeleri ve
tezahüratlar geliyordu. Galiba uçakla birlikte yere çakılma ihtimali gençleri
eğlendiriyordu. İlk kez gördüğüm piste tekerler değince rahat bir nefes aldım.
Hem ölüm korkusu azaldığından, hem kendimi uzaklara attığımdan. Ayarlanmış
gibi. Saatler önce soğuk basamaklara oturmuş, bir yabancının yardım talebini
kibar çekincelerle geri çeviriyorken şimdi denizleri aşmış da öte tarafa
düşmüştüm. Aramızda artık Akdeniz vardı.
