299

Annem gittiği gün yapmaya söz verdiğin iki şeyi de yapmadın, âdetin olduğu üzere. Şaşırmadım hiç. Gecenin bir vaktine kadar bekleyip zoraki esprili bir mesaj attım, sen de hemen arayıp kendi dar görüşlülüğüne uyan mantık dışı ama masum bir açıklama yaptın. Uzatmadım ve telefonu kapattım. Kapattığım anda seni ne kadar özlediğimi, arzuladığımı fark ettim. Beklenti başka bir şeydi, bekleyişin bitmesi başka. Olsun dedim kendime, yarın akşam var, yarını bekle.
Bir sineği bile öldürmeyi başaramayan ellerim tembel beynimin yazabildiği kısacık blog girişlerine öyle alıştı ki, yarışmaya göndermeyi planladığım senaryo için iki gün kalmasına rağmen halen harekete geçmiyorlar.
Saat 11.00
Daha şimdiden herkesi gördüm, sen hariç.